இந்நாளைய தனிமை

 எவ்வித எதிர்பார்புமின்றி

வெற்றுடம்பை சுமந்திருக்கும்

இந்நாட்களில் 

இல்லை

அன்றைய நாட்களைப் போன்ற 

பெரியதொரு உற்சாகம்....

உறக்க கத்துவதைக் காட்டிலும்

மெளனம் 

பயங்கரமானதாக இருக்கின்றன

இவ்வேளைகளில்.

மெளனமுடைக்க 

இல்லாத ஏதோ ஒன்றிடம்

பேசி பேசி 

வெல்ல நினைக்கின்றேன்..

நீளும் இந்நாட்களை,

நாழிகையிலும், நிமிடங்களிலும்

மணிகளிலுமாய் 

கரைந்து கொண்டிருக்கின்ற

நினைவுகளை 

கடத்த ஏதுவாய் ஒன்றும் 

அமையவில்லை...

வரைந்து பார்க்கிறேன்

இசைத்து பார்க்கிறேன்

புரட்டி பார்க்கின்றேன்

எதிலும் நான் நினைத்த 

ஒன்று கிட்டவேயில்லை..

ஏதோ ஒன்றை மறக்க

எதனிடமோ த்ஞ்சமடைகின்ற

மனதுக்கு ஏனோ 

எதுவுமே பிடிக்கவில்லை..

சில நேரங்களில் எதையோ 

நினைத்தபடி,

கணத்திடும் இரவை துரத்தியபடி,

சிதறிக்கிடக்கும் மௌனங்களை 

சேகரித்தபடியென

நீள்கிறது 

என் இந்நாளைய தனிமை...