இதுவே இறுதியாக இருக்கட்டுமென
எண்ணிக்கொள்கிறேன்
எண்ணிக்கை பிடித்து
மெளனம் தான் என் வீடு
வார்த்தைகளின் வழி நீ வந்து சேரும் வலி
கொஞ்சம் தூரம் தான்
சொற்களற்ற இப்பெரு நிலம்
உண்ட களைப்பை உனக்கு கொடுக்கலாம்
அல்லது
திரும்பிப்போதலின் சாத்தியத்தை விதைக்கலாம்
எதையாயினும் எடுத்துச் செல்
எதிர்ப்புக்காட்டாமலிருக்கத்தான்
எழுப்பிவைத்திருக்கிறேன் இவ்வீட்டை
போகும்வழியில் எங்கேனும் எதிர்படலாம்
புதையுண்ட என் சொற்கள்
அவற்றிடம் சொல்லிவிடு
தனித்திருக்கவே விரும்புகிறேன்
நான்
நேற்றைய பொழுதை உண்டு களைப்பதற்குள்
தயாரகிவிட்டது
இன்று
இன்றை மென்று செரிப்பதற்குள்
விடிந்து விடுகிறது
நாளை
நாளை வாழ்ந்து பார்ப்பதற்குள்
வந்து விழுகிறது
மற்றொரு நாளை
இப்படியே தான் வாழ்ந்தாக வேண்டியிருக்கிறது
இந்த நாளை
வட்டத்தில் வரையப்பட்ட ஒன்றை
மாற்றுகையில் ஆதாரப்புள்ளி மட்டும்
அரைவட்டம் எடுத்துக்கொள்ள
எஞ்சியவற்றை எடுத்துத்தின்னத் தொடங்கிய தனிமை
பார்ப்பவற்றையெல்லாம் கேட்டு அடம்பிடிக்க
எதைக்குறித்து இத்தேர்வென்று
தெரியாமலே விட்டுவைத்தேன்
நாற்சுவராயினும் நான் மட்டும் இருக்கும்
இவ்வுலகம்
யாவரும் வந்தமர மறுக்கும்
பாலையின் கோடையைக் கொடுக்க
காற்று வந்து கதைகேட்கும்
மெளனம் அதை மொழிப்பெயர்க்கும்
சுவர் பல்லியது இசையமைக்கும்
கடிகார ஓசையதும் ஓயாது உரையாடும்
இருளின் வெளிச்சமே இரவின் விலாசமாகும்
இப்படித்தான் எப்போதுமென பூனையது நெட்டிமுறிக்கும்
சினேகமாய் கனவு வந்து புறமுதுகில் தட்டிக்கொடுக்கும்
பருகக்கிடைத்த தேனீரிலும் ஆடை விழுந்து உறவாடும்
பசித்திருக்கும் சில சொற்களுக்கும்
பசியாற -கனவுருவம் பலியாகும்
பசியாறா நினைவதுவும்
பாதிவழியிலே கிடந்தழுக
சுவருடைத்து பெய்த மழை
அதன் வழியே கீழிறங்க
மழைக்குப் பின் வேறாகியிருந்த இவ்வறையின்
வேரறிதல் எளிதன்று
எளிமையாய் சொல்வதென்றால்
எஞ்சிய சொற்களையும் தின்ன தருவேன்
சன்னலில் வீடமைத்த என் வீட்டுக் குருவிக்கு
எனக்கே எனக்காக உன்னிடம்
எதையும் கேட்கபோவதில்லை
நான்
யாராகவோ நானாகிவிட்ட போதிலும்
யாருக்காகவோ காத்திருக்கும்
இந்நிமிடத்திலும்
எதையும் கேட்க போவதில்லை
நான்
காத்திருத்தலில் கிடைத்த
கவிதையும்
காயம் படுகையில் கிடைத்த
நிமிர்தலும்
வாழ்தலுக்கு வழி செல்லிப்போகும்
இந்நேரத்திலும்
எதையும் கேட்கபோவதில்லை
நான்
முடிந்த மட்டும்
என் பெயரை தவிர்
என் குறும்செய்தி அழி
அன்பு பரிமாற்றத்தில் நானிட்ட
நெற்றி முத்தத்தை சுட்டெறி
அப்படியே என் எண்ணையும்
இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமென
சுற்றியலையும் இப்பிரியத்திற்கு
நீண்டதொரு சமாதிசெய்
அதற்கு முன்
எனக்கொரு முத்தமிடு
இனியும்
எனக்கே எனக்காக உன்னிடம்
எதையும் கேட்கபோவதில்லை
நான்
உன் அமர்தலுக்கு காத்திருந்த
நாற்காலியொன்றில்
அமர நேர்ந்தது இன்று
அதுவரை உயிரற்றதென்று நினைத்த
அதன் குறிப்பில் கிடைத்தது
உன் நினைவு
நாற்காலி பேசுவதென்பது நம்பமுடியாதவை தான்
மறந்து போனதை பேசுவதென்பது
அதைவிட
சாத்தியமில்லாததும் தான்
அதனால் தான்
உன் அமர்தலுக்காக காத்திருந்த
நாற்காலியிடம் சொல்லாமலே வந்துவிட்டேன்
உன்னை எடுத்துக்கொண்டு...
என் சொற்களை
எங்கோ ஒளித்துவைத்திருக்கிறது
உன் கடல்
ஒரு அலை
அல்லது
ஒற்றை படகு
குறைந்தபட்சம்
கானலாவதன் சாத்தியங்களையாவது
குறைக்கட்டும்
எப்படியோ முடிந்து விடுகிறது
எதிர்பார்த்த எதுவும்
அப்படியில்லாமல்..
எப்போதும் போலவே
இன்னும் சில நாட்கள்
அதிகமாய் கொல்லும்
அப்படியில்லாமல் போனது பற்றி
ஒவ்வொரு நாளில் முடிவில்
நுழைந்து கொள்கிற
அப்படியில்லாமல் போனதின் வலி
அடுத்து நாளுக்கான குறிப்பின் முனையையும்
கூர்தீட்டியே வைத்திருக்க
எப்படியோ மாறியிருக்கலாம்
நாம் ஆசைபட்ட படியோ
பிறர் ஆசைபட்டவாறோ
அப்படி மாறாதது போனதன்
குறிப்பு
மாறியதன் தோல்வியிலோ வெற்றியிலோ எழுதப்படலாம்
எழுதியவை அரித்துக்கொண்டேதானிருக்கும்
வேறு வழிகளில்லை
விதைத்துப்போட்ட எதிர்பார்ப்புகளிலிருந்து
துளிர்த்திருக்கும் அதிருப்தியோடு
கடந்து போகும்
நேற்றைப்போல இன்றும்
இன்றைப்போல இனிவரும்
என்றும்
எப்படியோ முடிந்துவிடுகிறது
எதிர்பார்த்த எதுவும்
அப்படியில்லாமல்..
