உனக்கான காத்திருப்புகள்....

 வருடங்கள் பல கடந்தாலும் உனக்கான என் காத்திருப்புகள் மட்டும், கருவறைக் குழந்தையைக் காணும் சுகம் தான்...

ஆசையாளனே, .என் நெஞ்சத்து ஆசைகளையெல்லாம்  , சேர்ந்து அசை போட, என் சின்ன சின்ன குறும்புகளை உன்னிடம் செய்து அடம்பிடிக்க, தோழனாய் நீ என் கைப்பற்றும் நாளை எண்ணித்தான், உனக்கான என் காத்திருப்புகள் நீளுக்கின்றன.... 

உனக்கான காத்திருப்பில்

கவிதைப் பூக்கள்

தொடுக்கிறேன் நான்...

நீயோ,

புன்னைகயைக்கொண்டு

காதல் போர்த்தொடுக்கிறாய்...

அதிகாலை வாசலில் கோலமிட சென்றால், எனக்கு முன்னே எழுந்து என் கோலத்திற்கும் நீ காவல் காக்கும் திருநாளுக்காய் என் வாயில் படிகள் காத்துக் கிடக்கின்றன....அலுவலகம் செல்வதாய் தாயிடம் சொல்லிவிட்டு, செல்லமாய் உன் விழிகள் என்னை தேடும் நாளுக்காய் என் விழிகள் காத்திருக்கின்றன...

தொடரும் நிழலாய் நீ எனைத்தொடர, பேசாத கதை எல்லாம் பேசிமுடிக்க தோழனாய் நீ வரும் நாளுக்காய், காத்துக்கிடக்கின்றன என் நாட்கள்...அணு அணுவாய் நான் ரசித்து வரைந்த படங்களையும், உன் நினைவாய் நான் வடித்த கவிதைகளையும்,  உன்னிடம் காட்டி, உன் அன்பு முகம் சிந்தும் சிரிப்பை, மழைச் சாரலாய் உள் வாங்கி, பரவசப் படும் நாளுக்காய், காத்துக்கிடக்கின்றன என் மனது...

நீயோ சிரித்து விட்டு

செல்கிறாய்....

நானோ?.....

சிக்கிக் கொள்கிறேன்

உன் சிரிப்பில்....

 

மாலையில் நம் சந்திப்பில், மடி சாய்ந்து கதை பேச, காத்துக் கிடக்கின்றன, என் வார்த்தைகள்....தாமதாமாய் வருவதாய் சொல்லிவிட்டு, தாறுமாறாய் நீ அனுப்பும் குறும்செய்திக்காய், அதன் பின் உன் சமாதானம் என்னும் அன்பு வார்த்தைக்காய், ஆவலோடு காத்திருக்கிறது என் கைபேசி...

பல யுகங்கள் 

காத்திருக்கலாம்,

சுகமாய் இருக்கிறது,

உனக்கான 

இந்த காத்திருப்பு...

 

செல்லக் கோவம் நான் கொள்ள, குழந்தாய் நீ செய்யும் குறும்புக்காய், கொட்டிக் கிடக்கின்றன எந்தன் நேசங்கள், தவறு செய்யும் நேரத்தில்,முத்த மழை பொலிந்தே, திக்குமுக்காட வைக்கும், உன் காதலுக்காய், காத்து இருந்க்கின்றன என நாட்கள்... 

திமிராய் நீ பேசும் வார்த்தைகளை எல்லாம், பதிவு செய்து சமாதான காலங்களில் உன்னிடம் போட்டு காட்டி, நீ சிந்தும் வெக்க புன்னகையில், சிலிர்த்து விட , காத்துக் கிடக்கின்றன என் அசைகள்.....இப்படி எத்தனை எத்தனையோ ஆசைகளுக்காய் விழித்துக் கொண்டு இருக்கின்றன, உனக்கான என் காதல்....

கள்வா !!!!

  நீ
காணாமல் காதல்
தருகிறாய்,
கண்டுவிட்டால்,
வெட்கப் புன்னகை
தருகிறாய்...

 காலங்கள் பல கடந்தாலும், கனவுகள் பல தொலைந்தாலும், என் காதல்  இன்னும், இன்னும் அழகாய், ஆழமாய், அர்த்தமுள்ளதாய்  நீள்கின்றன.... உன் கைப்பற்றும் திருநாளுக்காய்...

என்னை நான் அறிய,
யாரும் பருகா,

அன்பை நீ பருக,
காதல் கொண்டு 

காத்திருக்கிறேன்...
விரைவில் வருவாயா?....
உந்தன் கரம் கொண்டு
எந்தன் துயர் துடைப்பாயா
எந்தன் பிரியமனவே.....

அன்புடன் 

ரேவா

உன்னை பார்த்த நொடி....

காதல், காதல், என்று சதா அலையும் பலரை பார்க்கும் போதெல்லாம் வியப்பாக இருக்கும் எனக்கு, எந்த ஒரு சக்தி இவர்களை உந்தச் செய்கிறது என்று....ஆனால் முதல் முதலாய் உணர்ந்தேன், உன்னை பார்த்த நிமிடம், என்னையறியாமல், நீ என்னுள் நுழைந்து, என் இமைகள் படபடக்கச் செய்தாய், சிரித்து சிரித்தே என் கவனம் ஈர்த்தாய்...பார்வையால் புன்னகைத்து, என் மனதில் காதல் பூப்பூக்கச்செய்தாய்...

நீ பார்த்து விட்டு ஒதுங்கிக் கொள்ள, ஒய்யார நடமாடுகிறது என் நெஞ்சம் உன் பெயரைச் சொல்லி,சொல்லி....என்னைப் போல நீயும் உணர்கிறாயா? என்று உன்பார்வையில் நான் என் காதலைத்தேட, தூண்டிலில் சிக்கிய மீனாய், நீயும் சிக்கிகொண்டதை உணர்ந்தேன்....

அழகாய் பலர் என்னைக் கடந்து செல்ல, நீ மட்டும் அனைத்துமாய் தெரிய காரணம் என்ன?....ஓஹ இது தான் காதல் அஹ?.....உன் விழி மொழியை வாங்கியே, உன் அருகில் வந்து பேச நினைக்கையிலே, ஆடையாய் நீ சூடிக்கொள்ளும் வெட்க்க மருதாணியில், நானும்  கொஞ்சம் சிவந்து போகிறேன்...இத்தனை காலம் எங்கிருந்தாய், என உள்ளம் கேட்க்கும் பதிலுக்கு, ஓற்றை பார்வை நீ வீச, உன் பார்வைக்கணையிலே, பாதி ஆயுளைத் தொலைத்தேன்...  மீதி....மீதி......

கற்பனை பண்ண வேணாமா?....தொடரும்....நாங்களும் எழுதுவோம்ல..

அப்பறம் இன்னொரு விஷயம், பதிவெழுதி பேர் வாங்கும் பதிவர்கள் ஒரு ரகம், குற்றம் கண்டுபிடிச்சே பேர் வாங்குற பதிவர்கள் ஒரு ரகம், இதுல நீங்க...ஹ ஹ நான் யாரச் சொல்லுறேன்னு தெரியுதா?....ஹ ஹ....  .வரட்டா?.....