இப்படி ஒரு முடிவு
ஏற்கனவே எதிர்பார்த்த ஒன்று தான்
என்பதால் பெரிதாய் ஏமாற்றமில்லை....
ஏற்றம் கொண்டு வரும்
எந்த ஒரு நாளின் நிமிடமும்
தொடங்கி வைத்ததில் தானே
வந்து வி(மு)டியும்..
கிட்டாது போதலின் அசெளகர்யங்கள்
பற்றி கவலையில்லாது போயினும்
நினைவின் தடத்திலிருந்து
நீங்காது இருப்பது தான்
பேரிழபபை அவ்வவ்போது
கண்ணில் நிறுத்துகிறது...
பேரிரைச்சலோடோ
இல்லை
தனியொரு இடத்தில்
உரக்க வசைபாடுதலில் ஊடோ
நாவினால் வருடி
தீயச்சொற்களில் உறவை
எரிப்பதில் மூலமோ
உன்னை விடுவிப்பேன்
எனதிந்த வலிகளோடு
எப்படியும்
வலிகள் கொடுக்க
இவ்வனாந்திரத்தில் வந்தமரும்
சில உயிர் பறவைகளுக்காய்
காத்தே கிடக்கிறேன் கிளைகள் விரித்து
வேறென்ன
சம்பிரதாயமெனும் சாட்டையெடுத்து
நீ வீசக்காத்திருக்கும்
அவ்வார்த்தைக்காய் காத்திருக்கிறேன்
சீக்கிரம் வா
அடுத்ததொரு வலிக்கு
ஆயத்தமாகவேண்டும்
நான்....
உன்னை பத்திரப்படுத்திய குறிப்பு தான்
காயந்த ரோஜாவின்
வண்ணத்தோடு மிச்சமிருக்கிறது
என்னிடம்
இவையே போதுமானது தான்
நான் தனிமையில்லை எனும் நிலையை
எடுத்துரைக்க
காத்திருந்த தருணங்களில்லாம்
காண முற்படுகின்ற பிம்பம்
என்னை அனுமதிப்பதில்லை
இது நானென்று
ஆனாலும் தனிமையுடைத்து
உருவாகிவிடுகிறது
இப்படியாக
ஒரு கவிதை
உன்னை யாரென்று சொல்ல
உன்னைத் தொட்டே வரைகிறேன்
எனதிந்த சித்திரத்தை
புள்ளியில் ஆரம்பமாகி
பூகோளம அமைத்த இதனிடத்தில்
அத்தனை சுகந்தமில்லையென்றாலும்
வெகு சிரத்தையோடு வரைகிறேன்
ப்ரியங்களுக்கென பச்சையையும்
கோவங்களுக்கென சிவப்பையும்
தாபங்களுக்கென நீலத்தையும்
நட்புக்கென்று வெள்ளையையும்
எனக்கேற்ப எடுத்துவைத்து
எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்
உங்களின் விருப்ப நிறங்களை
சிலாகிப்பதாய் நினைத்து
என் சித்திரத்தில் நீங்கள் தீட்டிப்போகும்
இக்கருப்பு நிறம்
எந்த தயக்கமுமின்றி
உங்களை அதன் நிறத்தில் சேர்த்துக்கொள்ள
விட்ட இடத்திலிருந்து மீண்டும் ஆரம்பிக்கும்
இதனை யாரென்று சொல்ல
நீங்கள் கொஞ்சம் தனித்திருக்க வேண்டும் தான்
என்னக்கொடுத்துவிட போகிறாய்
உன்னைக்கொடுத்து....
நேசத்தையா
தோள்சாய்தலில் கிடைக்கும் இன்பத்தையா
ஆண் முன் அழுகையை மறைக்காது
அழவிடும் நம்பிக்கையையா?
நான் காணாத உலகையா
கனாக்காணும் கனவையா
நண்பனையா
கணவனையா
இல்லை
ஓர் ஆணையா
என்னக்கொடுத்துவிட போகிறாய்
உன்னைக்கொடுத்து
அந்திவானம்
அத்தனை அழகில்லை
இதுவரை
வரையறை வைத்து
வரைந்திட்ட வாழ்வில்
உன் வர்ணம் கொண்டு
புதுவர்ணம் கொடுத்தாய்
உயிர்கிளியின் கூண்டுகள் தன்னை
வான்நோக்கி பறந்திட
திறந்திட்டாய்
சிறகசைப்பின் வெகுதூரக்கவனிப்பில்
வந்துசேர கிடைத்திட்ட இடமதில்
சலசலக்கிற ஆறும்
சந்தமாய் பேசும் காடும்
மெளனமாய் உன்னை என்னிடம் சேர்க்க
அடர்ந்திருக்கும் இவ்வானில்
பார்க்க கிடைக்கும் முழு நிலவும்
மடிகொடுத்து உன்னை நிறைக்க
நீ அருகிருக்கும் அந்திவானம்
இத்தனை அழகில்லை
இதுவரை
இணைந்துவிட்டதாய் இறுமாப்புகொள்கிறோம்
நானென்றவற்றை எடுத்து
நாமென்று திருத்தம் செய்கிறோம்
அடிக்கொருமுறை அலைபேசியில்
சொல்லும் ஐ லவ் யூவில்
அன்பை அளக்கிறோம்
அப்படியே வார இறுதிகளில்
இடம் மாறிப் போகிற சமையலும்
மாதமொரு சினிமா
தோணும் பொழுதில் காலாற நடை
தோழமையைப்போல் பாவித்தலில்
சுயம் தொலையாத நிர்பந்தம்
இத்தனையையும் தாண்டி
தன்மானம் தேடிடும் மனதிடம்
இன்னும் மிச்சமிருக்கிறது
சக மனுஷிக்கான அடையாளம்
தொலைந்த நாட்குறிப்பு
சினேகத்தின் குறிப்புகளை
உள்வைத்தபடியே ரகசியம் காக்க
ஆண் நட்பு என்பதால்
அதிகம் கவனிக்கபட்டாய்
என் தோழிகள் வட்டத்தில்
விட்டில் பூச்சிகள் மொய்க்கும்
வெளிச்சமென
உனைச்சுற்றியே பேச்சுகள்
அத்தனை பூசிமொழுகளிலும்
உருக ஆரம்பித்தது
சினேகத்தின் மெழுகு
உன் அப்பா அப்பாவாய் அறிமுகமானார்
அம்மாவும் அப்படியே
நமக்கான இடம்
கூடுதல் நெருக்கங்களோடு
இம்முறையும்
சினேகத்தின் போர்வையில்
ஒரு தனிமைப்படுத்தலில்
வந்து போன இடைவெளி
எங்கோ உன்னை நிரப்ப
எப்போதாவது வரும் அழைப்பு
இன்னும் ஞாபகப்படுத்துகிறது
தொலைந்த நாட்குறிப்பில்
உன்னைத் தொலைத்த
சினேகத்தின் குறிப்புகளை
-ரேவா
