என் வீடு

Thanks :Google

அவசியம் ஏதும் இல்லாவிடினும் 

என்னை ஆண்ட 

என் கனவு வீட்டை 

கவிதை செய்து வைக்கிறேன்...

கூரை வேய்ந்த வீட்டிலிருந்து, 

மாடிவீடாய் 

மறுஜென்மம் கொண்டது

அப்பாவின் வியர்வை காசில்...

அது வ்ரை வாயடைத்த 

கூட்டம்

 நான் பிறந்த வேளை என்றது.... 

என்ன சொல்ல 

என்வீட்டைப்பற்றி,

எனக்கு எல்லாமுமாய்

இருக்கும் 
இந்த வீடைப்பற்றி...

சுற்றியும் சொந்தம்

நிறைய, 

சந்தோஷத்திற்க்கு குறைவில்லாத 

பல நாட்களை தந்தது

இந்த வீடு...

மாமனென, சித்தியென 

புது உறவை 

தந்த வீடு..

நித்தம் விழாக்கோலம் 

பூணும் வீடு,,,

பொட்டல் காட்டில்

வியர்வை சிந்தி,

கால்வயிறு கஞ்சிக்கு

காட்டு வேலை செஞ்ச 

என் அப்பத்தாக்கு,

சொர்க்கமே 

இந்த வீடு..

சொந்த பிள்ளைகள

தவிர சொத்துயில்லை 

என்ற தாத்தாக்கு 

தெம்ப கொடுத்தது 

இந்த வீடு...

தான் பட்ட கஷ்டத்தை

என் பிள்ள பெறக்கூடாதுன்னு

அப்பா வைராக்கியத்திற்க்கு 

வைரமா கிடைச்ச வீடு..

பிறந்த இடம் தான் 

வளமில்லை

வாழுமிடமாது நம்ம காப்பாத்துமானு 

கேள்வியோட வந்த 

அம்மாவுக்கு 

கோடியா தெரிந்த வீடு...

வசதியா பொறந்தயெங்கள

வளமா வளத்த வீடு..

வருசம் ஆக ஆக

வயசான தாத்தா பாட்டின்னு 

வரவு ஒன்னு ஒன்னும் 

செலவு கண்க்குல 

சேர்ந்தப்ப, 

நாங்க இங்க தான் 

இருக்கோம்ன்னு அவங்க 

தலை சாய்த்த தடம் 

தரும் ஆயிரம் தெம்பு...

இன்னைக்கும் எனக்கு ஒரு 

கவலைனா, 

என் பாட்டி தலை வச்ச 

தடத்துல தான் 

என் கண்ணீர விதச்சு வைப்பேன்..

வெறும் செங்கலும், 

சிமெண்ட்டுமாய்

அடுத்தவங்க 

கண்ணுக்கு தெரிஞ்சாலும்,

என் முன்னோர்களின் 

வழித்தடமே 

இந்த வீடு...

வசதிகள் வந்தாலும், 

வந்த வழி மறக்காது

என்னை வளர்ந்த

என் உறவுகள

நினைவுகளால 

நான் நித்தம் காணும் வசதிய

தந்தது 

இந்த வீடு..

ஆயிரம் தான் அழகா 

பல விஷயமிருந்தாலும்,

அழுக்கு சேலையோட

என்ன காக்கும் 

என் அம்மாவா

எனக்கு எப்பவும் 

தெம்ப தருவது 

என் வீடு...