மழைக்காலம்

மழை வடிந்த இரவுகள் காதலால் நிரம்பிய வழியும் விடியல்கள்.

நாசி பிடிக்கும் வரை உள்ளிழுக்கும் காற்றின் ஈரத்திற்குள் சலங்கை கட்டும் மனதிற்கு ஏற்ற இசையென்பது கைகோக்கும் குளிர்காற்றின் தலைவருடல் மட்டுமே. கேசம் அசைக்கிற காற்றில் எல்லாம் புது இசை பிறந்து இரவை காதலோடு தாலாட்டுகிறது.

ஈரம் உலராத தளத்தில் பதிக்கும் பாதத்தில் வேர்கொள்கிற நிறம் வெறுமை உடுத்திப் பார்க்கும் பச்சை நிறம்.. அதற்கு சருகுகள் பற்றி கவலை இல்லை. தொலைதல் கணம் கண்டெடுக்கப்படும் வரை உயிர்கொடுக்கிற பச்சையம் போதுமாகிறது யாவற்றின் யாவற்றுக்கும்.

உள்ளிழுக்கும் ஒவ்வொரு மழைக்காற்றிலும் ஒரு பெரும் வனம் உள்சென்று வெளிவருகையில் இன்னொரு வனமாய் அடர்த்தியாகுகிறது, அதற்குள் தொலைந்து தொலைந்து கண்டெடுக்கப்படுகிற ஓவ்வொரு விதைக்குள்ளும் மழை உடைத்து வனம் பெருகுகிறது..

நான் மழையின் வனமாகிறது போது வனத்தின் மழை என்னை வாரிக்கொள்கிறது விதையாக..

நாசியேறுகிற குளிரின் மேல் குரல் போர்த்துகிற ஞாபகங்களின் கதகதப்புக்கு நிலவின் நிறமிட்டுப் பார்க்கிறேன்.அவை நிலவைப் போல வளர்ந்து தேயும் மாயவித்தை தெரிந்து வைத்திருப்பது இப்போதும் என்னை அச்சுறுத்துவது.

மழையை நினைவில் இட்டு நிலவோடு பருகுகிறேன். கதகதப்பு வேண்டும் தீராத நினைவுகள் குளிரக் குளிர பருகுகிறது அதே ஆதிச் சூட்டை

தனித்து என்ற சொல்லோடு மழையைப் பருகும் போது இருட்டிக்கொண்டு நிற்கிற மேகத்தின் மேல் பெருகுகிற கருணை கட்டுடைக்கிறது, மனம் காணாத ஈரத்தை..

மழை ஈரம் இன்றைய நிலவரப்படி தூரத்துப் பிரச்சார நெடி கலந்த காற்றோடு உள் செல்கிறது..

விடியல் வரும் வரை மழை வலுக்கவே மனதும் பிரியப்படுகிறது..

-ரேவா

மழைக் காலம்

மழை குளித்த நிலங்கள் முதல் பிரசவம் கண்ட தாயைப் போல் புதுவாடை கொண்டு மணத்துக்கிடக்கிறது..
மழைப் பொழுதின் ஒவ்வொரு வருகையும் ஒவ்வொன்றை உடுத்திக்கொள்ளும் போது இந்த மழையின் நிர்வாணம் காணும் அழகு கன்னிக் கனவு..

ஒவ்வொரு மழையும் ஒரு முதல்..
முடிவுகள் காணாத தொடக்கமென்பது மழைக்கான கொண்டாட்டம்..

வெயிலை மீறி நேற்று பெய்த மழையால் அழகேறிக்கொண்ட வீதிகளை நாலு சுவர்களின் மத்தியிலிருந்து மொட்டைமாடிச் சுவர்கள் தாண்டி பார்க்கும் போது, மீறிப்போகச் சொன்ன மனதை நேற்று கால்கள் கேட்டு பயணப்பட்டது ஒரு சுகானுபவம்..

என்னை மீறிய மனமென்பது எண்ணிலடங்கா கால்களின் கூட்டு.. புரியும் போது அவை விடையறியாத கணக்கு..

பழக்கப்பட்ட வீதிகள் தான் பருவக்கனவுகள் போல் மழைக்காலத்தின் வெள்ளந்தி முகங்களைச் சூடிக்கொள்வது, பால்யத்தோழனின் காதலை நினைவு படுத்துகிறது..

ஏற்கவா வேண்டாமாவென்ற திண்டாட்டங்கள் இல்லாத ரசிப்பு ஒரு கொண்டாட்டம். அது சுத்தமான தேசாந்திரியின் திட்டமிடல். கை நிறைய காரணங்களற்று திசையின்றி போகும் திசை ஒரு முகம். அதன் புதிர்கள் ஒரு வயோதிகம்..

வாழ்க்கை வயோதிகம்.. புரிந்திடும் நரை மழைபோல புதிர்.
நரையென்பதும் மழை..
நனைந்திடக் கிடத்திடும் வரமென்பது நாலு பேருக்கான நன்றியுரை..

இருப்பதைத் தாண்டி இந்த இயற்கை அழைத்துச் செல்லும் ஒவ்வொரு வழியும் என் புதுப்பிறப்பு.. அதை மீறச்சொல்லும் அழுகைகள் எல்லாம் என்னிலிருக்கும் எண்ணிடலாங்கா மழை..

மழை ஒரு புதிர்காடு.. பருகக்கிடைத்த தேனீர் விதை..
விருட்சங்களாகும் சிந்தனையோடு கிளம்பிடும் பார்வை ஒரு தனிசுவை..

சுவைத்து வாழ மழையோடு இணைந்து கொள்வோம்..

இங்கே வெயில் மீறி மழைமேகம் கூடத்தொடங்கிவிட்ட இன்னொரு மாலை வீசித்தெறிக்கும் காற்றின் வாடை, நாளை மலரக்காத்திருக்கும் செம்பருத்திப் பூவின் இன்றைய நடனம், மொட்டில்லாத ரோஜா இதழலில் வருகைக்கான கொண்டாட்டம், விதைத்து வைத்திருக்கும் விதைக்கான முதல் இலையென அத்தனையும் மழைவாங்கிக்கொள்ள பிரியப்படுகிறது
முதல் காதலைப் போல..

வா மழையே
முன்நெற்றி முத்தம் என் பைத்தியக் காதலின் தவம்..
வரம் தர வா..

-ரேவா