உனக்கு மிக நன்றாக தெரிந்த விஷயத்தை, அதுபற்றி கொஞ்சமும் தெரியாத ஒருவன் சொல்லிக் கொடுப்பதை கேட்க நீ தயாராக இருந்தால் நீ வாழ்வில் வெற்றிபெறுவாய்-நிகாலஸ் செம்ஸ்ஃபோர்ட்

செவ்வாய், 17 மே, 2011

இது காதலா?...காமமா?....சிந்திக்க ஒரு நிமிடம்...நல் விடை தேடியே இந்த பயணம்.....



வணக்கம் என் நண்பர்களே.....நம்ம வாழ்க்கையில நடக்குற ஒவ்வொரு விஷயமும், நமக்கு ஏதாவது ஒரு விதத்துல, அனுபவத்தையும், தைரியத்தையும் தருகிறது....எத்தனையோ பேரை நம்ம கடந்துபோக சிலர் மட்டும் தான் நம்மை நட்பாகவும், காதலாகவும், அன்பால கடத்திச் செல்கிறார்கள்....இதுல நல்லது மட்டுமே கொடுக்கிற நட்பு ஒரு ரகம்....தன் சுயநலத்துக்காக, காதல்ங்கிற பேருல, நம்ம சுத்தியிருக்கிற, நண்பர்கள் உலகத்த சுருக்கிக்கிற காதலர்கள் ஒரு புறம் (வெகு சிலர் )....(வழக்கம் போல காதல் பதிவான்னு நினைக்க வேணாம்.....)...காதலால நட்ப புறம் தள்ளி வைத்த என் தோழியின் தோழி கதையை அவங்கள் வேண்டுதல் பேருல, கொஞ்சம் நிதர்சன உண்மைகளை மறைத்து, நாகரீக முறையில் பதிவிடுகிறேன்...

அவர்கள் தன் காதலை பதிவிட சொன்னதன் நோக்கம் : காதல் பித்து பிடித்து அலையும் பலருக்கு வெறுப்பாக இருக்கலாம் இந்த பதிவு, ஆனாலும் எங்கயோ தன் சுயம் தொலைத்து கொண்டு இருக்கும் ஒரு ஆணுக்கோ, பெண்ணுக்கோ என் வாழ்க்கை ஒரு படமாக இருக்கும்....அதற்காக வேண்டும் என் காதலை கதையாகவோ...இல்லை கவிதையாகவோ சொல்லிவிடுங்கள் என்று சொன்னார்....

அதோடு, அந்த தோழியின் சுய அறிவில்லா முன்னால் காதலன், என் வலைத்தளம் வருவானாம் ...உங்கள் நண்பர்கள் இதற்கு இடும் கருத்து அவன் மனதிற்கு எட்டவேண்டும்,  என்று என்னிடம் கூறினார்......

அதோடு என் மனதில் நல் மாற்றம் வேண்டி உங்களிடம் என் கதையை பகிர்கிறேன்னு அவங்க கதைய சொல்லிடாங்க...இதோ உங்களுக்காய்

இளமையின் முதல் சந்தோஷ காலம் எதுன்னு கேட்டா எல்லோரும் கண்ண மூடிட்டு  நம்ம கல்லூரி காலத்தை தான் பதிலாய் சொல்வோம்...அப்படிப்பட்ட கல்லூரி காலம் முடிவடைந்தவுடன் அவரவர் வேலை தேடி பயணப்படுவர்...அனிதா பிறப்பில் வசதியாய் பிறந்து, காலமாற்றத்தால் கடன் பட்ட குடும்பத்தின் சுமையைக் குறைக்க சென்னை  நோக்கிப் பயணப்பட்டவள்....இதுவரை கட்டுக் கோப்பாய் வளர்ந்த சூழலில், சென்னை சுதந்திரம் அவளுக்கு புது வித பயத்தை தந்தது, இருப்பினும் ஒரு நல்ல அலுவலகத்தில் பணியில் சேர்ந்தாள்..அவள் பெற்றவர்களை விட அதிகம் பாதுக்காப்பை அவள் நட்பு அவளுக்கு தர, அழகான அலுவலக காலம் நயமாய்ச் செல்ல,  தன் தோழியின் நண்பனாய் அறிமுகமானான் அரவிந்த்...

அரவிந்த் பார்த்ததும் பற்றிக்கொள்ளும் காந்தக் கண்களுக்குச் சொந்தக்காரன்....அரவிந்தனின் முதல் பார்வையே, அனிதாவின் மீதான காதல் படையெடுப்பாய் மாறியது..அதை பார்வையில் உணர்ந்த அனிதா, சற்றும் பொருட்படுத்தாமல் நட்பு ரீதியில் நாட்களைக் கடத்தினாள்..நாட்கள் நட்பின் போர்வையில் நகல, அனிதா மீதான் தன் காதலை அரவிந்தன் அவளிடம் சொன்னான்...

இது அவள் எதிர்பார்த்த ஒன்று தான், இருந்தாலும் அவன் காதலை ஏற்காத அனிதா அவன் நட்பை விட்டு விலக நினைத்த நேரம், சிறு சிறு பிரச்சனைகள் மற்றவர்களால் இவளுக்கு முளைக்க, இவள் தான் நண்பர்களிடம் பகிர்வதை குறைத்து, அரவிந்தனிடம் அந்த பிரச்னைக்கு தீர்வு நாடி சென்றாள். அரவிந்தனும் அவளின் பிரச்சனைகளுக்கு முடிவு காண, நாட்கள் இவன் என் நண்பன் என்ற ரீதியில் நகல, அரவிந்தனின் அன்பும், அரவணைப்பும், காதலும் இவளுக்குள் புதுவித கற்பனை உலகத்தை வளர்க்க, இதுவரை தன்னை சுற்றயுள்ள தன் சுற்றத்தை கொஞ்சம் மறந்தே போனாள்...

அனிதா தன் காதலை மறைக்க முடியாமல், அரவிந்தனிடம் காதலை சொல்ல, இனிய பரபரப்புடன் சந்தோஷ வானில், அழகாய் பறந்தனர் இந்த காதலர்கள். ஏக்கங்களும், தவிப்புகளும்,கனவுகளும், காதலும், கற்பனையும் அவர்கள் வாழ்வை காதலால்  நிரப்ப, அன்பு காதலர்களாய், அழகோடு பவனி வந்தனர்....

பிறிதொரு நாட்களில் அரவிந்தன் அனிதாவிற்காய், அனுப்பிய
சின்ன சின்ன பரிசுகளும், நலம் விசாரிக்கும் குறும்செய்திகளும், அக்கறை அழைப்புகளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் குறைய, அனிதா கொஞ்சம் தடுமாறியே போனாள்...அனிதா வர தாமதம் ஆனாலும் தவியாய் தவித்து அவள் அலுவலகத்தை படையெடுத்த அரவிந்தன், அவள் விரும்பி அழைத்தும், அவளை சந்திப்பதை தவர்க்கத் தொடங்கினான்...தவறான ஒருவனை காதலித்து விடமோ என்று மனக்கிடங்கில், பயத்தின் தீயைப் பற்ற வைத்தாள் அனிதா..

பிறகு அரவிந்தனின் செயலும், பார்வையும் இவள் பயத்தை உறுதி படுத்த, நிலைகுலைந்து போனாள் அனிதா..அவன் நிராகரிப்பின் காரணம் அறிய, அவனை அலைபேசியில் தொடர்புகொண்டாள்...அதுவரை அனிதா, அரவிந்தனை தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்தாலே, தொலைபேசியில் அழைக்கும் அரவிந்தன், இன்று அவள் பலமுறை அழைத்தும், தொடர்பை ஏற்க்க வில்லை...

அனிதா இதுவரை அனுபவிக்காத வலியை உணர, சுற்றி உள்ள அனைத்தும், இவளுக்கு சூனியமாய் தெரிய,எதிலும் இவள் கவனம் செல்லாமல், தன் காதலே கெதி என்று, அவன் பெயரையும், அவனோடு களித்த அந்த இடங்களுக்கும், சென்று தன்னோடு அவன் என்றும் இருக்கிறான் என்ற எண்ணத்தில், பொழுதை கழித்தாள் அனிதா...வேலையிலும் கவனமின்றி, நட்பின் பார்வையில் , தன் விசயங்களை பகிர்தலின்றி தனக்கென்ற ஒரு உலகத்தை கற்பனையிலே உருவாக்கி, அவனோடு உறவாடி வந்தாள்...

பின் ஒரு நாளில் அரவிந்தனிடம் இருந்து அழைப்பு வர, பறந்து சென்றாள் அனிதா அவனை சந்திக்க, அரவிந்தன் இந்த ஊடலுக்கு ஏதேதோ, காரணம் சொல்லி அவளை சமாதானப் படுத்த, அனிதாவின் உண்மையன்பை உணர்ந்த அரவிந்தன், பின் அவளை விட பன்மடங்கு அனிதாவை நேசித்தான்...வருடங்கள் ஐந்து காதலோடு கழிய, அனிதாவின் குடும்பம் அவளை திருமணத்திற்கு நிர்பந்திக்க, அரவிந்தனிடம் இதை பற்றி பேச முடிவு செய்தாள் அனிதா....

அரவிந்தனும் இதற்க்கு ஒப்புதல் அளிக்க, திருமணம் பற்றி பெற்றோர்களிடம் பேசும் முன்பே,  கனவுகளோடு காலம் களித்தனர் காதலர்கள்..இந்த நேரத்தில் அரவிந்தனின் அலுவலகத்தில், புதிய பணியில் வந்து சேர்ந்தாள் ராகினி...ராகினி அல்ட்ரா மார்டன் அழகி...வசதி படைத்தவள்...ஆரம்பத்தில் அரவிந்தனிடம் நட்போடு பழக ஆரம்பித்தவள், நாளைடவில் அரவிந்தனின் துடுக்குப் பேச்சும், அவன் குணமும் இவளை ஈர்க்க, காதல் வலையில் அவன் அனுமதி இன்றி விழுந்தாள் ராகினி...

ஒரு மாலையில் வழக்கம் போல் அனிதாவும், அரவிந்தனும்  சந்தித்துக் கொண்ட அந்த அந்தி நேரம் ராகினியைப் பற்றியும், அவள் பணபலத்தைப் பற்றியும் பேசி முடித்தான் அரவிந்தன்,,,அனிதாவிற்கு அவன் பேச்சு சந்தோஷத்தையும், கொஞ்சம் மிரட்சியையும் தந்தது...தன் காதலன் தன் மீது உள்ள நம்பிக்கையால் ஒரு பெண் பற்றி தன்னிடம், பேசுவது அவளுக்கு சந்தோஷம் தந்தாலும், அதற்காய் அவன் பிரயோகப் படுத்திய வார்த்தைகள் அவளுக்கு மிரட்ச்சியை தந்தது...எதற்கும் ராகினியிடம் தள்ளியே இருங்கள் என்று அன்பு கட்டளை இட்டுவிட்டு, அன்றைய சந்திப்பை காதலோடு முடித்தனர்.

ராகினி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அரவிந்தனை, ஆளநினைத்தாள்...
அரவிந்தனும், ஒரு கட்டத்தில் வளைந்து கொடுத்தான்...இருவரும், நட்பின் வாசலில் நுழையும்போதே, அரவிந்தன் இதுவரை எந்த பெண்ணையும் நேசிக்கவில்லை என்ற, காதல் அனுமதி சான்றிதழுக்கு கையொப்பம் இட்டுச் செல்ல, ராகினியும்  இவன் தனக்கானவன் என்றே தன் மனதில் எண்ணிக்கொள்ள, ராகினி தன் காதலை அரவிந்தனிடம் சொல்ல, தன் குடும்ப சூழல் காரணமாய், பணக்கார பெண்ணை பயன்படுத்திக் கொள்ள நினைத்த அரவிந்தனுக்கு, ராகினியின் காதல் வரமாய் வந்தது என்று நினைத்து தன் வாழ்வை, பணம் கொண்டு வளப்படுத்தினான்..

அனிதாவை சந்திக்கும் ஒரு வாரத்திற்குள், இவன் வாழ்வில் வந்திட்ட இந்த மாற்றத்தை உணராத அனிதா, வழக்கம் போல் காதலோடு அவனுக்காய் காத்திருந்தாள்..அரவிந்தனும், அன்றைய சந்திப்பில் நடந்தவைகளை, மறைத்து ராகினி அவனை விரும்புவதாகவும், தான் அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை என்றும் சொல்லி விட்டு சென்றான்... ஆனாலும் இவன் கண்கள் பேசும்வார்த்தையின் அர்த்ததின்  பொருள் அறிந்த அனிதா, கண்ணீர் கொண்டு தன் காதலை மீண்டும் அவனிடம் சொல்ல, இதுவரை அன்போடு  இருந்த அரவிந்தன், ராகினியிடம் தான் ஆறு வருடம் ஒரு பெண்ணைக் காதலித்ததாகவும், இன்று நாங்கள் நண்பர்கள் என்றும் சொல்ல, ராகினி அனிதாவை சந்திக்க வேண்டும் என்று அரவிந்தனிடம் கட்டளை விதிக்க, அனிதா அறியாமல், அவர்கள் சந்திக்கும் அந்த மாலையில் ராகினி அரவிந்தனோடு வந்தாள்..

இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத அனிதா , ராகினி வருகையின் காரணம் அறிந்து செய்வதறியாமல், திணற, இறுதியில் ராகினியே தாங்கள் இருவரும் திருமணம் செய்துகொள்ள இருப்பதாகவும், உங்கள் பழைய காதல் தனக்கு தெரியும், உங்களின் நெருக்கமும் தெரியும் அதைப் பற்றி தான் கவலை கொள்ளவதாக இல்லை என்று சொல்லிவிட்டு, அவ் விடத்தை விட்டு நீங்கிச் சென்றாள்.... இது கனவாய்  இருக்குமோ என்று தன்னை தேற்ற நினைத்து கொண்டு இருக்கையில், அரவிந்தன் ராகினி வசம் சென்றதை அவன் வார்த்தைகள் அவளுக்கு காட்டியது...

தனக்கான உலகம் சூனியமாய்ப் போனதை உணர்ந்த அனிதா, செய்வதறியாமல் விழிநீர் வழிய, தான் ஒருவனால் ஏமாற்றப் பட்டோம் என்பதை உணர்ந்து, தற்கொலைக்கு முயல, உணர்வுகள் இணைத்த அவள் நட்பு, என்றும் இல்லாமல் அவளை தொடர்பு கொள்ள
தன் நிலையைச் சொல்லி அழுத அனிதாவை, ஆறுதல் சொல்லி, அவள் உண்ட விஷத்தை மருத்துவர் துணையுடன் வெளியேற்றினர்....

இவள் விஷம் அறிந்திய காரணம் அறிந்த நண்பர்கள், அரவிந்தன் அலுவலகத்தில் படையெடுக்க, அவனை தாக்கினர்...ராகினி நிலைமை உணர்ந்து அவர்களை விலக்கி விட, அரவிந்தன் பாதுகாக்கப்பட்டான்... தான் ராகினி  முன் தண்டிக்க பட காரணமாய் இருந்த அனிதாவை  எப்படியும் கொன்று விட வேண்டும் என்ற உறுதியோடு இருந்த அவனை, அந்த மருத்துவமனைக் காட்சி கொஞ்சம் மாற்றிப் போட்டது....

இருப்பினும் கொச்சை வர்த்தைகாளால் வசைபாடி விட்டு, தனக்கும், ராகினிக்கும் இன்னும் இரண்டு மாதங்களில் பெற்றோர்களால் நிச்சயிக்க பட்ட அந்த திருமண அழைப்பிதழை அனிதாவிற்கு தந்து விட்டு சென்றான்,

தோழி அனிதா இன்று நட்பின் துணையோடு நலமாக சென்னையில், தன் பணிகளோடும், அவன் நினைவு தந்த வலிகளோடும் நாட்களை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்...அரவிந்தன் தன் புது காதல் மனைவியோடு, உறுத்தாமல் உலா வருக்கிறார்....

நண்பர்களே...இது என் தோழியின் தோழிக்கு நடந்த கதை....எது காதல், எது காமம்...எங்கே நமது தேடல்?....என் தோழியின் காதலன் போல் தெளிவான அறிவில்லாமல், சஞ்சலப் படும் மனதிற்கு, இன்னொருவர் பலியாகலாமா?.....நமக்கு தெரிந்ததெல்லாம், காதலை பெண்கள் புறம் தள்ளுவார்கள் என்று, இங்கு என் தோழியின் சுயநல காதலன்.அந்த தோழியின் உண்மைக் காதலை புறம் தள்ளினார்...

இது ரொம்ப தேவையான பதிவான்னு நீங்க கேக்கலாம்...ஆனா இன்னைக்கு தற்கொலைகள் அதிகமா இருக்க இரண்டு காரணம் ஒன்னு:கடன்
இன்னொன்னு : காதல்....
கடன் தன் சுற்றியுள்ள சுழலின் நிலைமையை பெருக்க இல்ல சமாளிக்க வாங்குற விஷயம்....
ஆனால் காதல்....இலகுவாய் ஒருவர் உள்ளம் நுழைத்து, உயிரை இழக்கும் அளவிற்கு துணிய  வைக்கும் மாய கொள்ளைக்காரன் அல்லவா இந்த காதல்....

இப்போ என் தோழியின் வீட்டில் திருமண பேச்சுக்கள் நடக்க, தோழி அவற்றை புறம் தள்ளி, சுயமாய் வாழ விரும்புவதாய், அவர் பெற்றோரிடம் சொல்லி வருகிறார்...என் இனிய நண்பர்களே... என் தோழிக்கு நல்ல நடப்பாய் தாங்கள் தரும் பதில் என்ன என்று அவர் அறிய ஆவலாய்  உள்ளார்.நீங்கள் இந்த பதிவுக்கு தரும் வரவேற்ப்பை பொறுத்தே இதை போன்ற உண்மை சம்பவங்களை பகிர இருக்கிறேன்..

வழக்கம் போல் இந்த பதிவை உங்கள் பார்வை பயணத்தில் பயணப் படவைக்கிறேன்....(இப் பதிவை நகைச்சுவையாய் எடுக்காமல் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை இப் பதிவில் உள்ளதென்ற எண்ணத்தில் உங்கள் கருத்துக்களை இடவும்...அதோடு நாகரீக மான பின்னூட்டங்கள் மட்டுமே இங்கே வெளியிடப்படும், நகைச்சுவையாய் அல்லது வேறுவிதமாய் நீங்கள் அளிக்கும் பின்னூட்டம் புறம் தள்ளப்படும் என்பதையும் தெரிவிக்கிறேன்.புரியுறவங்களுக்கு புரியும்னு நினைக்கிறேன்.... )



சனி, 14 மே, 2011

மாற்றத்தை விரும்புகிறோம் இப்போதைக்கு...


* சிலர் முகச்சாயம் வெளுத்துவிட்டாலும்
எல்லோரும் ஒரே 
முகபாவம் கட்டுவாதாய் 
ஒரு உணர்வு...


* பாதிக்க பட்ட மக்களின்,
ஒவ்வொரு துளி 
கண்ணீரும் 
சாட்சி சொன்னது,
இன்று மாற்றமாய் வந்தது..


* அணைந்த விளக்கிலிருந்து 
மேலெழும்பும் புகைபோல,
ஆட்டம் முடிந்தாலும்,
பழிதீர்க்க துடிக்கிறது
பழைய பகை...  

* கெட்ட கனவாக பழைய 
நிலையை மறக்க 
நினைத்தாலும், 
உள்ளிருக்கும் உணர்வுகள் 
எல்லார் முகத்திலும் 
முகச்சாயம் ஒட்டிய
பொய்ப் புன்னகையையே
உதிர்ப்பதாய் ஓர்
உணர்வு...

* ஒவ்வொரு மோதலிலும் 
மாறி மாறி வரும் 
மாற்றங்கள்...
நீதிகேட்டும் கிடைக்காத 
கோவத்தின் தீக்கனல்கள்... 

* தீட்டிய வாளோடு
தெருவில் சண்டையிட 
திராணி இல்லை எங்களுக்கு...
சுரண்டலின் பின்னும்
எங்களுக்கான
எச்சங்களை கொஞ்சம் 
மிச்சம் வையுங்கள்....

 * ஒவ்வொரு புதிய தொடக்கமும் 
எதிர்பார்ப்போடு தொடங்குகிறது...
பழையதில் இருந்து மாறிட
ஒவ்வொரு மனமும்
மாற்றத்தை விரும்பிகிறது
இப்போதைக்கு...

பதிவுலக நாயகிக்கு பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்....வாழ்த்து சொல்லி படையெடுக்கும் நண்பன் அன்பை விட ஆயதம் எதுவுமில்லை....கொஞ்சம் அங்கயும் போங்க.. ஹி ஹி

திங்கள், 9 மே, 2011

முத்த யு(ச)த்தம்....


* சத்தம் இல்லாமல்
ஓர் முத்த யுத்தம்
அவள் இதழ் போர்க்களத்தில்.
இதில் தோற்பதிலும்,
வெல்வதிலும் மகிழ்ச்சியே
காதலுக்கு..




* நம் காதல் வாழ்வின்,
சுவர்க்கப் படிகள்,
உன் இதழ் தானோ.....
தீண்ட தீண்ட
பி(தி)றக்கிறது
காதல்......

* உன்னிடம்,
ஆசையாய் நகைகேட்டால்,
முத்தம் கொடுத்தே,
நகைக்க வைக்கிறாய் 
நீ...




* சத்தம் இல்லாமல்
இருக்கும் இரவில்,
ஓர் முத்தச் சண்டை,
யார் முதலில் கொடுப்பதென்றும்
யார் முதலில் பெறுவதென்றும்....
 
 

* முத்தம்
என்னும் கவிதை
எனக்காய் பிறக்கும்போதெல்லாம்,
என்னுள் பிறக்கிறது
காதல்....

* எத்தனை முறை
தோற்றாலும் பரவாயில்லை...
அன்பாய் நீ தரும்
ஒற்றை முத்தம்
எனக்கு கிடைக்குமாயின்...




* முத்தம் காதலின்
முத்திரை...
முத்தம் கொடுங்கள்
அன்பு பெருகும்...
முத்தம் வாங்குங்கள்
அன்பு நிலைக்கும்.. 




வியாழன், 5 மே, 2011

உனக்காக ஓர் வாழ்த்து




* உன் பிறந்தநாள் அன்று,
உனக்காய் பிறந்த
இந்த கவிதை,
என் அன்பையும்,
என் வாழ்த்தையும் உன்னிடம்
கொண்டு சேர்க்கட்டும்....

* அம்மாவின் ஆண்பிள்ளைக்
கனவுக்கும், 
அப்பாவின் தலைமுறை
விந்துக்கும்,
வளம் தந்த,
செல்ல மகன்  நீ தானே...

* தத்தி தத்தி நீ நடக்க
தங்க மயில் ஆடுதுன்னு,
சொல்லிவச்ச பாட்டிக்கு,
இன்றும் சொக்கத் தங்கம்
நீ தானே...

* கொஞ்சிப் பேச ஒரு அக்காவும்,
சண்டை போட மறு அக்காவும்,
சமாதானம் பண்ண
குடும்பமுமாய்,
நாம் அடித்த கூத்துக்கள்
நெஞ்சுக் கூட்டில்
நினைவுகாளாய் ஏராளம்...

* நிலாச் சோறு ஊட்டிய
நாளும்,
உன் கைபிடித்து
உன்னை நான் பள்ளியனுப்பிய
நாளும்,
அப்பா உனக்கு வாங்கித்தந்த
பொம்மைக்காருக்காய்
உன்னிடம் சண்டை போட்ட
நாளும் என,
அழகான நம் மழலைக் காலம்
மனக்கண்ணில் ஓடுதடா....

* காலங்கள் உருண்டோட,
கனவுகளும் சேர்ந்தோட,
காலத்தின் கோலத்தில்
பொறுப்புகளும் சேர்ந்தாட,
நெருங்கியே இருந்த
நம் அன்பு,
இன்று,
உன் வேலைப் பயணத்தால்,
இருமடங்கு அதிகமாக,
இதுவரை உன் அருகில் இருந்து 
வாழ்த்திய நான்
வார்த்தையைத் தேடுகிறேன்...

* வெயிலும், மழையும்
உன்னை நெருங்காம
பொத்திப் பொத்தி
வளர்த்த நாட்கள்,
புழுதி  நிறைந்த
மாநகரில் நீ அலையத் தானோ?.....

* கஷ்டமே அறியாமல்,

காத்திட்ட
எங்கள் அன்பின்,
பொறுப்புக்காய் பொருள்
சேர்க்க புறப்பட்டாய்.....

* இங்கு பிடி சோறும்
நீ இன்றி 
உள்ளிறங்க மறுத்து
உள் நாட்டு கலவரம்
செய்யும்
காரணம் அறிவாயோ?...

* இன்று உந்தன் பிறந்த நாளில்,

கடவுள் உன்னை காத்திடவும்,
காலம் நம்மை கரைசேர்த்திடவும்,
வக்கத்த உன் அக்கா
வெறும் வார்த்தையிலே வாழ்த்துகின்றேன்..

* வயோதிகம் வந்தாலும்,
வளமாக நீ வாழ,
வாஞ்சையோடு வாழ்த்துக்கிறேன்...
ஏழுப்பிறப்பென்பதில்,
எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை...
அப்படி ஒன்று இருப்பின்,
என் ஏழுபிறவிக்கும்,
அன்னையாக, தந்தையாக
தம்பியாக, தங்கையாக
நீங்களே  வேண்டும்
என்று,
இல்லாத கடவுளிடம்
மண்டியிட்டு வேண்டுகின்றேன்....

* உன் பிறந்தநாள் அன்று,

உனக்காய் பிறந்த
இந்த கவிதை,
என் அன்பையும்,
என் வாழ்த்தையும் உன்னிடம்
கொண்டு சேர்க்கட்டும்....  
பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் தம்பி....

என்றும் நீ நலமாய் வாழ வாழ்த்துகிறோம்...





( சாக்லேட்ஸ் எடுத்துக்கோங்க...இன்னைக்கு என் தம்பிக்கு பிறந்தநாள்....இன்னைக்கு பிறந்த நாள் கொண்டாடும் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்கள்......)


திங்கள், 2 மே, 2011

மிட்டாய் கனவுகள்



உன் இதயத்தை  இனியாவது 
என்னிடம்  கொடுத்துவிடு...
கனவில் நீ,
இனிக்க இனிக்க
  காதல் பேசிய பொழுதுகள்,
கொஞ்சம் இளைப்பாரட்டும்...

நீ என்னை கடந்து செல்லும் 
நேரத்திலெல்லாம்,
உன் வாசனை பிடித்தே, 
என் கனவுகள் 
கவிதையை கருத்தரிக்கின்றன... 
கொஞ்சம் காதல் கொடு....
நலமாவோம் தாயும், சேயும்....



அழுகையில் எல்லாம் 
தாயின் மடி தேடும்
பிள்ளை போல்,
கனவில்,
உன் நினைவின் மடியிலே 
உறங்கிப் போகிறது
என் இரவு....

*******************


திங்கள், 25 ஏப்ரல், 2011

இனிக்க இனிக்க காதல் செய்யும் காதல் தோழன் அப்டேட்ஸ்....(காதல் + ரொமான்ஸ்)





மாலையில் ஓர் நாளில், குளிர் காற்று அழகி அவள்  தேகம் தொட, மண்வாசம் சுவாசம் தொட, வானவில் கொஞ்சம் வளைந்து வந்தே அவள் அழகைப் பார்க்க ஆயத்தமாகும் முன் ,  விரைந்து வந்த வானமகன்,அனுமதி இன்றே அவள் மேனி நனைக்க, இருக்கைகள் நீட்டி அவன் அன்பை மழைத்துளியாய் வாங்கிய நேரம், அவள் கோலம் கலைத்தது அந்த குறும்செய்தி,

ஹாய் செல்லம் என்னடி பண்ற?....   

புன்னைகைத்து  விட்டு பதில் அனுப்பினாள், 

மழையில நனைஞ்சுகிட்டு இருக்கேன் டா?.....

மீண்டும் சிறு குருவி போல் பறந்து சென்று, சிறகை விரித்து மழைத்துளியை முத்தம் மிட்டு கொண்டிருக்க,

எப்போடா உன்ன பார்ப்பேன், எப்போடா என் பேச்சை கேட்ப  பையா என அவள் கைபேசி அலற, அழகி அவள் பறந்தே வந்து அவன் அழைப்பை எடுக்க,
அழைப்பின் முனையில் அவன்:

என்ன டி பண்ணுற?...

அப்போவே சொன்னேன்ல டா, மழைல நனைஞ்சு கிட்டு இருக்கேன்....

ஏன் டி என் அத்தை இல்ல,

ஏன் டா அவங்களையும் கூட சேர்த்துட்டு நனையவா?.........

அடி என் லூசே, மழைல நணையிரையே, அதான் உங்க அம்மா உன்ன எதுவும் சொல்லலையானு கேட்டேன்....

ஓஹ...சாரி டா...அம்மா இல்ல, நான் மட்டும் தான் வீட்டுல இருக்கேன்... 

ஓஓஓஓ....இத முதலையே சொல்லி இருக்க கூடாதா?

சொல்லிருந்தா, என்ன பண்ணிருப்ப,
மழைக் கம்பிகள்
உன் மேனி தொடுவதற்குள்,
குடைக் கம்பியாய்
உன்னுள் படர்ந்திருப்பேன்னு .
. மொக்கையா எதாவது கவிதை சொல்லிருப்ப,
தெரியாதாடா உன்னப் பத்தி.... 

ஹ ஹ...நல்லாவே என்ன புரிஞ்சு வச்சு இருக்கடி....

ஆமாம் ஆமாம்....அங்க அங்க சாமியாருங்க எல்லாம், கதவ திற கமலா வரட்டும்னு கவிபாடுதுங்க...நீயும் தான் இருக்கையே.......

ஓவரா பேசுறடி நீ.... 

சரி செல்லம் நான் ஒன்னு கேப்பேன் தருவியா?

என்னடி கேக்குற தோனியே சரி இல்லையே...சரி கேளு..
இல்ல......................

என் காதல் வாழ்க்கைக்கு, 
அழகு சேர்க்க, உன் இதழ் தூரிகையால் ,  அழகான ஓவியம்  என் கன்னத்தில் வரையனும் .........முடியுமா? ..

ஏய்ய்ய்ய்ய்ய்...............ச்சே ஏன் டி இப்படி பேசுற?...

என்னடா ?.பேசுனேன் ?......

சரி நான் நாளைக்கு ஆபீஸ் ல கொடுக்க வேண்டிய கணக்கெல்லாம் கரெக்ட் அஹ முடிச்சிட்டயா?......

உன் ஆபீஸ் கணக்கெல்லாம் முடிச்சாச்சு, உன் மெயில்க்கும் அனுப்பியாச்சு, உன் கணக்கு தான் இன்னும் முடிக்க முடியாம இருக்கு...

என் கணக்கா?... என்ன கணக்கு புதுசா சொல்லுற....

ஒய் அன்னைக்கு, காத்து வாக்குல, நீ போறப்போ  நான் கொடுத்த பறக்கும் முத்தத்தை பத்திரமா
எடுத்து பதியம் போட்டேன்னு போன் ல சொன்ன...

ஆமாம் சொன்னேன்...

எனக்கு திருப்பி வேணும்..

முடியாது...கிடைக்கிறப்போ வட்டியோட கிடைக்கும்...இப்போ ஆளவிடு...

சரி அழுது தொலைக்காத, வேற எதாவது பேசு...

சரி, உனக்கு எந்த புத்தகம் படிக்க பிடிக்கும்டி சொல்லேன் நான் மறந்துட்டேன்...

இப்போதைக்கு,

உன் இதழ் என்னும்
இருவரி புத்தகம் தான் படிக்க ஆசைப் படுறேன்...

பாத்தியா?....என்னையவே வாருற பாரேன்...

டேய்...அங்க அங்க போய் பாருடா...அவன் அவன், பார்க்குக்கும் பீச்சுக்கும் அவங்க காதலிய எப்படி கூட்டிட்டு போறங்கனு?.....

ஹி ஹி அதான் பாத்தோம்ல....
டெபாசிட் இழந்த அரசியல்வாதி தலைல துண்டப் போட்டு, போறமாதிரி தானே போராங்க....

.ச்சிப் போ நீ வேஸ்ட் டா....

சரி நான் வேஸ்ட் அஹ வே இருக்கேன்...உனக்கு என்ன என்ன விஷயம்  பிடிக்கும்...

எனக்கா, உன் காதல் பேசுற கண்கள் பிடிக்கும்...
கர்வத்தையும், காமத்தையும் ஒளிச்சி வச்சு சிரிக்கிற உன் இதழும், உன் இதழ் குழந்தையை, இப்போதைக்கு,  என்கிட்ட கொடுக்காம ஒளிச்சி வச்சி இருக்காளே, என் சக்காளத்தி?... அதான் அந்த மீசை, அதுவும் ரொம்ப பிடிக்கும்...அப்பறம், எப்பவும் நான் மட்டுமே சாய்ந்து கொள்ளும், உன் சந்தன நிறத் தோள்கள் பிடிக்கும்...

ஏய்ய் ய் ய்ய்...இரு இரு நான் உனக்கு பொதுவா என்ன பிடிக்கும்னு தான் கேட்டேன்.. நீ என்ன பத்தி சொல்லிட்டே இருக்கே...

இம்ம்ம்... பொதுவாவா ?... என்ன எதப்பத்தியும் யோசிக்க விடாம, ஒன்னப் பத்தி மட்டுமே யோசிக்க வச்ச உன்ன பிடிக்கும்....

என்னடி நீ... என்ன தவிர்த்து என்ன பிடிக்கும்...

உன்ன தவிர்த்து எதுவும் பிடிக்காது டா...

சரி டி நீ தான் கவிதை எல்லாம் எழுதுறயே, எங்க என்னப் பத்தி இப்போ ஒரு கவிதை சொல்லேன்...

கவிதையா?...உனக்கு நான் கவிதை சொல்லனும்னா?...இந்த மாலை மறஞ்சு இரவு வரணும் பரவா இல்லாயா?..

நீ எங்க வரேன்னு தெரியுது...
சரி ராது, அம்மா இல்லையே நீ என்ன சாப்பிட்ட?....

உன்னோட போடோவையும், தொட்டுக்க உன் குரும்செய்தியையும் தான் சாப்டேன்...

கடிக்காதடி....சரி உன் அம்மாவீட்டுக்கு போய் இத்தன நாள் ஆகுதே, இந்த புருசன வந்து பாக்கனும்னு உனக்கு தோனுச்சாடி?....

கொன்னுடுவேன் உன்ன, நீ தானே நான் மாட்டேன் மாட்டேன் னு சொல்லியும், இது தலப் பிரசவம், அம்மா வீட்டுக்கு போ னு சொல்லி அனுப்பி வச்ச, இப்போ வந்து மூணு நாலு தான் ஆகுது அதுக்குள்ளே இப்படி பேசுற?....

இல்ல ராதுமா (ராதா), நீ இல்லாத இந்த மூணு நாளும், மூன் அஹ பாக்க கூட பிடிக்கலடி...உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்ணறேன்....சீக்கிரம் என் குழந்தைய எப்போ பாப்பேன்னு இருக்கு...

பாத்தியா, நான் அழுவேன், இப்போதானே என்ன மிஸ் பண்றேன்னு சொன்ன, அதுக்குள்ள, உன் குழந்தய பாக்கனும்னு சொல்லுற, போடா,நான் இனிமேல் அங்க வர மாட்டேன்....

அட பைத்தியமே, நான் கொழந்தைன்னு சொன்னதே உன்னைத்தாண்டி...

ஹி ஹி அப்படியா?.....ஐ லவ் யூ சோ மச் டா.....

மீ டூ செல்லம்...நீ நம்ம குழந்தைய பெத்துக்க போற நேரம், நம்மக்குள்ள இருக்கிற அழகான காதல் குழந்தைய, பத்திரமா பாத்துக்கோ ராது....

நான் பாத்துகிறேன்...இது தான் சாக்குன்னு, நீ எதிர் வீட்டு பொண்ண பத்து பல் இளிச்சதா தெரிஞ்சது, மவனே கொன்னுடுவேன்...

சரி டா சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேன்...சரி உடம்ப பாத்துக்கோ...டைம் க்கு சாப்புடு....உன் டெலிவரி டைம் அப்போ நான் வந்துறேன்.....

இமம் ஓகே மை டியர்..யூ டூ டேக் கேர்....

இரண்டு மாதங்களுக்கு பிறகு...............

 வாடிய மலர் போல, வாட்டத்துடன் ராதா மருத்துவமனையில் இருக்க, ராகேஷ் விரைந்து வந்து அவள் கரம் பற்ற, தன் காதல் குழந்தை,தன் கரம் பற்றிய மகிழ்ச்சியில், அல்லி மலர் போல் கண் விழித்தால் ராதா....

எப்படி மா இருக்க,

டாக்டர் இன்னும் ஒன் அவர் ல டெலிவரி நடந்துரும்னு சொன்னங்க,

இம்மம்ம்ம்....

ஏதாவது பேசுடி...எப்பவும், வாய் மூடாம பேசிட்டே இருப்பயே, இப்போ பேசு...

என்ன பேச, எனக்கு தெரியல டா, உன்ன மிஸ் பண்ணிடுவேனோனு  பயமா இருக்கு....

ச்சீ...லூசே அப்படிலாம் பேசாத....

இம்.....அம்மாஆஆஆஆ...

டாக்டர்.......ராதாவுக்கு வலி வந்துருச்சு...விழி நீரைத் துடைத்துக் கொண்டே, அவள் கை பற்றியபடி பிரசவ அறைக்குள் நுழைந்தான்...

சாரி ஜென்டில் மேன், ஜென்ட்ஸ் நாட் அலோவ்ட்....

பயப்படாத டா...நான் நம்ம குழந்தையோட பத்திரமா திரும்பி வருவேன்....

இம்ம்ம்....

பிரசவ வலியில் துடிதுடித்து கொண்டிருந்த ராதாவிற்கும், அவள் வலியின் துடிப்பதைப் பார்த்து, மனதில் துடித்து கொண்டிருந்த ராகேஷின்,  காமம் மறைத்து, அவள் மீதான, அழகான காதல் குழந்தையை அவன் பிரசவிக்க.....
மறுமுனையில் ராதா அழகானா ஆண் குழந்தை பிரசவித்தாள்.....



ராதா...இம்ம்ம் இப்போ எப்படி பீல் பண்ணற....

இம்ம்ம் ஐ பீல் பெட்டெர் நொவ்..

 .உன் குழந்தைய பாரு....

நோ டாக்டர் நான் என் கண்வர பாக்கணும்.....

இம்ம்ம் ஓகே.....

ராகேஷ், உங்க குழந்தை உங்கள மாதிரியே இருக்கான்,

நோ டாக்டர்...என் ராது மாதிரியே இருக்கான்...

இம்ம்ம்..குட்...நைஸ் கப்பில்ஸ்

தேங்யூ டாக்டர்....

டாக்டர்...

இம் சொல்லுங்க ராகேஷ்..

 .இல்ல ஆபரேஷன் தேட்டர்ல, ஜென்ட்ஸ் நாட் அலோவ்ட் னு சொன்னேங்க,

ஆமாம் சொனேன்....

இப்போ என் பையன  மட்டும் எப்படி விட்டேங்க....
யூ நாட்டி.................

 .just for fun ...thankyou  so much டாக்டர்....

டேய்....இங்க நான் ஒருத்தி குத்துக் கல்லாட்டம் இருக்கேன்ல, அங்க என்ன அந்த டாக்டர் கிட்ட பேச்சு வேண்டி கிடக்கு....

இல்ல ராது, நான் நம்ம அடுத்த கொழந்த டெலிவரிக்கும், இந்த ஹோஸ்பிடல் தான் வருவோம்...கொஞ்சம் பாத்து பண்ணுங்க னு அந்த டாக்டர் கிட்ட சொன்னேன்....

ச்சீ....லூசு டா நீ.....திருந்தவே மாட்ட....

ஹ ஹ ஹ....................தேங்யூ செல்லம்......
சுபம் 


( சின்ன சின்ன சீண்டலிலும், ஊடலிலும், அதன் பின் வரும் சமாதானத்திலும் தானே அன்பு பலப்படும்...கொஞ்ச நாளா ரொம்ப சீரியஸ் அஹ, எல்லாத்தையும் அழவைக்கிற மாதிரியே பதிவு போட்டாச்சு...அதான் ஒரு சேஞ்சுக்கு காதல் + ரொமான்ஸ் கலந்த பதிவு...இந்த பதிவ எழுத சொன்ன நல்லவருக்கு நன்றிகள் பல..... வழக்கம் போல உங்கள் கருத்துகளை நோக்கி, பதிவை சமர்பிக்கிறேன்....இந்த பதிவை என் இணையநண்பன் எவனோ ஒருவனுக்காவும்.....)

சனி, 23 ஏப்ரல், 2011

ஓசைகள் அற்ற ஓர் இரவில்....


* மௌனம் கலைத்து
விட்டிருந்த
அந்த வீட்டில்,
நடை பிணமாய் யார் யாரோ
வருகிறார்கள்,

* ஆரத் தழுவி
அடக்க நினைக்கும்
சோகத்தையெல்லாம்
கட்டவிழ்த்து விடுகிறார்கள்...

* அழாதவர்கள்
அன்பற்றவர்களாய்
பெயர் சூட்டப்படுகிறார்கள்... 

* சமாதனம் செய்வதாய்,
சட்டை  கிழிக்கிறது,
சொந்தம்...

* சம்மந்த சாப்பாடென்று,
சந்தி சிரிக்க வைக்கிறது
பிறிதொரு  கூட்டம்..

* சில சடங்குகளுக்குப்
பின் பிடி சாம்பலாய்
போகிறது
இ(ரு)றந்தவர்  கோலம்...

* இறக்கம்மேதும் இன்றி,
வந்திட்ட மரணத்தின் 
வலியில்
சிக்கித் தவிக்கிறது,
இ(ரு)றந்தவர் குடும்பம்...

* கையோடு கை பொருத்தி
ஆறுதல் சொல்லிவிட்டு
சலனமே இல்லாமல்,
வந்தவர் களைகிறார்கள்...

* பின் ஓசைகள் அற்ற ஓர்
இரவில்,
விழி வாசல் வந்து நிற்கிறது
இ(ரு)றந்தவர் நினைவாய்
கண்ணீர்த்துளிகள்..

***********

அன்புடன் 
ரேவா