இருப்பின் கன்னக்கோல் வழி கசியும் வெளிச்சச் சிறகுகள்

*
எதிர்பார்ப்பின் எல்லா கதவுகளையும் இழுத்து மூடியும் கசிகிற வெளிச்சம் கன்னக்கோலென துளையிடுகிறது இருப்பை


காலடித் தடங்களை விட்டுச் செல்லாக் களவில்
தொலைத்ததைத் தேடியடைவதில்
பழைய இடத்திற்கே வந்து நிற்பது
ஒரு பெரும் இழப்பு

மறந்துவிட்டு நடந்திடத் துடிக்கும் நிலம்
கடிவாளமிட்ட நிழலென அசைகிறது
தனிமையின் பெருவெளியில்
 
திசைமாறிட பெருகும் குரல் முடைகிற கூட்டின்
கதவுகளற்ற மனம் அடைகாக்கிறது
பறப்பதற்கேற்ற சிறகுகளை

தவறுகளின் தலைக்கவசம்

*
விபத்திலிருந்து தலைத்தப்பும் படியான 
 ஈரத்தோடு வருகிறாய்

நுழைவதற்கான வழியாகிறது பிறவித் தவறு

திருத்தங்களைத் தேடும் காரணத்திற்கு 
 கைவிலங்கிடுகிற கழிவிரக்கம்  
கை நகங்களை வெட்டிவிடச் சொல்கிற தண்டனை  
ஒரு நகப்பூச்சு

பொருந்தா நிறங்களில் வளைகின்ற தூரங்கள்  
வார்க்கிற வண்ணம்  
மழைக்கான வானவில்.

மெளனக்குளத்தில் நழுவும் பிழை கல் வளைவுகள்

*
மெளனத்தைப் புரிந்துகொள்ள நிர்ப்பந்திக்கிறாய்
எல்லா வார்த்தைகளையும் பிரயோகித்து

தலையசைவில் விளங்கிக் கொள்ளும் ஒப்புதலை பக்குவமென்று சொல்லித் தொங்கவிடும் டேக்கில் பெருவிரல் முத்திரையை ஆவணமாக்குகிறது நிதானம்

சரியான நேரத்தில் பதிவாகும் வரவில் திறந்து கொள்கிற திசையை நடப்பதற்குரிய வழியாக்கிக் கொள்கிறது நடந்து பார்த்த வாதங்கள்

அதுவரை இழையோடிய பிழைகள் மெல்லக் குதித்துச் சலனிக்கிறன வளைவுகளாய்
-ரேவா
 
நன்றி
கணையாழி (பொன்விழா ஆண்டு) ஜூலை 2015

காட்சிகளின் மதிலில் நாலுகால் விளையாட்டு

*
பார்வைகள் எழுப்பும் சுவரில் மதில் மேல் பூனையாகிறது இயலாமை
 
ஏற்றது எதுவென்று அறியா தவிப்பு சுவர் கண்ணாடிச் சில்லுகளின் பாதுகாப்பு

பதம் பார்ப்பதை ஏற்க துணிகையில் கீறிடும் சொற்கள் தடங்களாக்குகிற வடு உன் வார்த்தைகள்

தாவிடத் தேடும் இடம் தக்கவைத்திருக்கும் ஏமாற்றம் எடுத்துத் தருகிற முடிவில் ஒளிர்கிறது பச்சைக் கண்ணின் திருட்டுத் தனங்கள்

நிலைகுத்திக் கிடக்கும் எதிர்பார்ப்பின் ஆதித் தடம்

*
எழுதிப்பார்ப்பதைப் போல் எளிதானதாய் இல்லை
ஒரு ஏமாற்றம்

பழக்கப்பட்ட வழிகள் வந்து விடும் வாசலில்
வலியின் ஆதித்தடம்

கடக்கும் முயற்சியின் ஒப்பனையில்
கழுவேறும் நிறத்தின் கோமாளி முகம்

திரும்பத் திரும்ப வந்து நிற்கும் இடம்
திரும்ப முடியா திசை நோக்கி
அழைக்கும் நிமிடத்தின் அடர்த்தி
பலியிடக் காத்திருக்கும் தலையசைவு

துள்ளத் துடிக்க ஏற்றுக்கொண்ட போதும்
நிலைகுத்தும் பார்வைக்குள்
அதே உலகம்

மண்டியிடும் உரையாடலின் நிறம்

*
குற்ற உணர்வோடே இருக்கும் படி செய்துவிட்ட உரையாடல் வளர்க்கும் ஈரத்தில் இருண்மையின் பூஞ்சை

ஒதுங்கத் தேடும் வெளிச்சத்திலும் வழிந்து பெருகுகிற சொல் வளர்க்கும் ஞாபகத்தில் எட்டுக்காலின் வேகம்
புழுங்கும் மனதின் வெப்பம் வேடமிட வைக்கும் சகஜ நிலைக்குள் வியர்த்துக் கொட்டும் வார்த்தைகள் பச்சையமற்ற உப்புத் தடங்கள்

வாழ்தலில் புலனாகா சம்பவம் பிரசவிக்கும் கோடுகள் பிரித்துக் காட்டும் எல்லையில் திரும்ப முடியா சொல்லின் நீலம்